CDA valt buiten de boot in Bossche coalitie, maar reden blijft onduidelijk
In dit artikel:
Tijdens een extra raadsvergadering in ’s-Hertogenbosch donderdagavond lichtten verkenners Paul de Beer en Liesbeth van Tongeren hun rapport toe. Zij stelden een beoogde coalitie voor bestaande uit D66, GroenLinks-PvdA, VVD en Rosmalens Belang. Dat voorstel riep vragen op: waarom zijn de grootste zetelwinnaars niet betrokken en waarom valt het CDA, tot nu toe deel van het college, buiten de boot?
CDA-fractievoorzitter Rachna Lipman vroeg om een concrete reden voor die keuze, maar de verkenners gaven aan met een blanco vertrekpunt te zijn begonnen en dat de afweging een mix van factoren betrof — deels ook persoonlijke inschatting — waardoor een coalitie met het CDA niet werd voorgesteld. D66 en GroenLinks-PvdA bevestigden dat zij het CDA tijdens verkenningsgesprekken niet per se hadden uitgesloten, maar zagen een brede samenstelling als beter passend bij de uitslag.
De verkenners verzetten zich tegen het simpele beeld van winnaars en verliezers; volgens hen begint elke partij na verkiezingen op nul. Dat stuitte op kritiek van Maarten Kagie (Leefbaar ’s‑Hertogenbosch), die zijn zetelaantal verdubbelde en vindt dat zijn partij inhoudelijk betrokken had moeten worden. Verkenners en anderen wezen erop dat Kagie zelf aangaf geen coalitie met zowel D66 als GroenLinks‑PvdA te willen.
Een belangrijke drijfveer voor het gekozen verband is het streven om niet te sterk links of rechts te gaan, zodat een coalitie ontstaat waarin veel inwoners zich herkennen. Die redenering leidt tot het samenbrengen van progressieve partijen met VVD en Rosmalens Belang om stabiliteit en bestuurbaarheid te vergroten. Dat stuit op verzet van o.a. Judith Hendrickx (De Bossche Groenen) en Eileen Samshuijzen (Partij voor de Dieren), die vrezen dat groene en progressieve ambities onder druk komen te staan. D66’er Mariève Craste en VVD-ondersteuners zien juist potentie: samen dragen D66 en GroenLinks‑PvdA zestien zetels bij en men verwijst naar eerdere progressieve afspraken als vertrekpunt.
Kortom: de verkenners kozen voor een brede, bestuurbare coalitie die volgens hen het gemeentelijke mandaat het beste weerspiegelt, maar die keuze leidt tot onvrede bij partijen die zich inhoudelijk uitgesloten of verzwakt voelen.