Deze werknemers werden ontslagen, maar kregen hun gelijk bij de rechter

In dit artikel:

In verschillende Nederlandse arbeidszaken bleek een ontslag achteraf onterecht. Zo werd een 14-jarige jongen in 2014 op staande voet ontslagen omdat hij niet kwam opdagen voor zijn zaterdagbaan bij slagerijketen Fons Pessers in Tilburg. De rechtbank in Breda vond dat te zwaar en kende hem 428 euro toe.

Ook een hoofddocent van de TU Eindhoven kreeg zijn baan met terugwerkende kracht terug. De universiteit vond dat de arbeidsrelatie na jarenlange conflicten over zijn functioneren onherstelbaar was verstoord. Het hof oordeelde echter dat dit onvoldoende grond voor ontslag vormde en stelde dat de leiding had bijgedragen aan een onveilige werksituatie.

In 2009 moest NAC Breda oud-keeper Ton van Eenennaam opnieuw in dienst nemen als stadionbeheerder. De club beschuldigde hem van fraude en het zonder toestemming weggeven van spullen, maar volgens de rechter was daarvoor onvoldoende bewijs. Bovendien had NAC de verdenkingen niet met hem besproken en hem maandenlang laten observeren.

Een vergelijkbare uitspraak volgde in 2024 in de zaak van Transavia-purser Stephanie uit Den Bosch. Zij was ontslagen nadat ze zich ziek meldde om toch naar de bruiloft van haar oom te kunnen gaan. Het hof oordeelde dat haar contract niet had mogen worden ontbonden, omdat psychische klachten haar handelen hadden beïnvloed en zij arbeidsongeschikt was.

Tot slot moest woningcorporatie Laurentius directeur Joop Peijen na zijn ontslag in 2012 blijven doorbetalen. In hoger beroep ontstond twijfel over verklaringen van vijf medewerkers. Volgens het hof waren hun subjectieve verklaringen, zonder serieus weerwoord van Peijen, onvoldoende basis voor ontslag op staande voet.