'Eigenlijk is een gezin net de maatschappij in het klein'

In dit artikel:

Als tiener groeide Martijn Tonies op in een huis dat dienstdeed als pleeggezin voor crisisopvang: kort bedoelde, plotselinge plaatsingen die vaak veel langer duurden dan gepland. De eerste kinderen kwamen met alleen de kleren die ze droegen; in de loop van zijn jeugd telde het gezin zo’n 25 extra broertjes en zusjes, en zijn moeder heeft uiteindelijk ruim zeventig kinderen geholpen. Hoewel thuis niet alles perfect was, bood het gezin wél structuur, praktische hulp en soms extra spullen waar sommige kinderen expliciet behoefte aan hadden.

Tonies trekt een vergelijking tussen zo’n pleeggezin en de samenleving: gelijkheid is niet altijd rechtvaardig als mensen ongelijk starten — sommige mensen hebben extra ondersteuning nodig. Hij waarschuwt tegen loze beloften en politiek spektakel en pleit voor realisme, lange termijn denken en samenwerking. Bij het kiezen van een partij is het volgens hem verstandig om uitspraken te wegen, samenhang en praktische haalbaarheid te bekijken en te letten op bewezen resultaten uit het verleden. Met die boodschap spoort hij aan tot zorgvuldig stemmen; de verkiezingen zijn nog anderhalve week weg.