Frans weet wat voor iets vreemds Jeanette op een omgehakte boom zag

In dit artikel:

In Stuifmail staat een nieuwe quizvraag centraal: waarom hebben sommige merels en kauwen witte veren? Luisteraars kunnen kiezen uit stress, ongezond voedsel, te veel melk of een botsing met een verfbus. Het antwoord wordt zondag tussen 11.00 en 12.00 uur bekendgemaakt op Omroep Brabant Radio. De winnaar krijgt een kwartetspel over nationale parken, beschikbaar gesteld door het Van Gogh Nationaal Park.

Jan Baartmans vroeg of twee parende slakken op zijn foto tot verschillende soorten behoorden. Het zijn echter twee exemplaren van dezelfde soort: de zwartgerande tuinslak, ook wel gewone huisjesslak genoemd. Deze soort kent veel variatie in schelpkleur en -patroon, van geel en roze tot bruin, effen of voorzien van donkere spiraalbanden. Die variatie heet polymorfisme. Omdat de slakken tot dezelfde soort behoren, kunnen ze gezonde nakomelingen krijgen. Hun jongen kunnen door de combinatie van kleurgenen weer verrassende schelppatronen ontwikkelen. Paring tussen bijvoorbeeld een zwartgerande en een witgerande tuinslak levert daarentegen geen nakomelingen op, ook al proberen zulke slakken soms wel met elkaar te paren.

Het insect dat Wilma Verhaegh op de autoband van haar auto aantrof, was geen dagvlinder maar een populierenpijlstaart. Deze nachtvlinder vliegt ongeveer van eind april tot augustus en leeft onder meer in vochtige bossen, weilanden en aan akker randen. Overdag valt hij nauwelijks op dankzij zijn asgrijze en donkerbruine schutkleur, waarmee hij op dorre bladeren lijkt. Bij geopende vleugels zijn rode vlekken op de ondervleugels zichtbaar. De vlinder kan een spanwijdte van circa 9,2 centimeter bereiken. De rupsen worden tot negen centimeter lang, eten vooral populieren- en wilgenbladeren en nemen bij gevaar een opvallende sfinxhouding aan. Ze overwinteren als pop in de bodem.

De nachtvlinder die Toin van Rooij op zijn muur zag, wordt geïdentificeerd als een blauw weeskind en niet als een rood weeskind. Deze grote spinneruil is in Nederland zeer zeldzaam, al zijn er de laatste jaren meer waarnemingen, onder meer in het Noord-Hollands Duinreservaat. Het blauw weeskind overwintert als ei in een schorsspleet. De rupsen eten van verschillende bomen, zoals populier, eik en es, en verpoppen in een losse cocon tussen bladeren of in de strooisellaag.

In de bossen bij Haaksbergen vond Jeannette Koenders op een oude boom een zilverachtige bol die korte tijd later verdwenen was. Het ging om een zilveren boomkussen, een myxomyceet. Hoewel deze organismen in het Nederlands vaak slijmzwammen worden genoemd, zijn het geen schimmels. Het zilveren boomkussen ontwikkelt zich eerst als een witte massa, krijgt daarna een zilvergrijze, metaalachtige buitenlaag en barst uiteindelijk open, waarna bruin sporenpoeder vrijkomt. In Nederland leven ongeveer driehonderd soorten myxomyceten, meestal op dood of levend hout.

Tot slot bevestigt Stuifmail dat de vogel die Patricia Smulders op 1.200 meter hoogte in de Oostenrijkse Vorarlberg zag, waarschijnlijk een vrouwtje zwarte roodstaart was. Vrouwtjes zijn grijs- tot donkerbruin en hebben, net als de mannetjes, een roestrode staart. De soort leeft vaak dicht bij mensen, van boerderijen en bedrijventerreinen tot stadscentra. In Nederland broeden naar schatting 14.000 tot 22.000 paren. Zwarte roodstaarten eten vooral insecten, spinnen, zaden en bessen.