Geen 'Karbonkel-taferelen' in de Efteling: 'Hier is alles hufterproof'

In dit artikel:

De Efteling bewaart en verzorgt haar oude poppen, materialen en tekeningen systematisch via een erfgoedwerkgroep, in tegenstelling tot tv‑figuur Karbonkel die bij Beeld & Geluid insectenschade heeft opgelopen. Ronald Donkers, lid van de werkgroep en architectonisch ontwerper van het park, legt uit dat Efteling‑objecten bewust robuust worden gemaakt en vervolgens in afgesloten depots of klimaatkasten worden bewaard, waardoor verval zelden voorkomt.

Zo’n zestien jaar geleden werd het erfgoedbeleid opgezet om alle voorwerpen die in of door de Efteling zijn gemaakt veilig te verzamelen en te documenteren. Kwetsbare archiefstukken — bijvoorbeeld tekeningen van Anton Pieck — liggen in speciaal geconditioneerde ruimtes; grotere of slijtagegevoelige objecten krijgen restauratie voordat ze het depot in gaan. Materialen die te verrot zijn om te bewaren worden wel gefotografeerd en digitaal gearchiveerd, zodat het park zoveel mogelijk informatie voor de toekomst vasthoudt.

Donkers noemt voorbeelden uit de collectie: oude draaimolenpaarden, het eerste Pardoes‑masker, de troon uit de Chinese Nachtegaal, figuren uit Droomvlucht en onderdelen van het Spookslot. Veel stukken zijn later weer hergebruikt: elementen van het gesloopte Spookslot keerden terug in de Danse Macabre (de sloop was in 2022) en veertig jaar oude onderdelen van Restaurant Het Witte Paard werden bij renovatie opnieuw geplaatst. Restauraties worden door de Efteling gefinancierd en soms worden objecten ook beschikbaar gesteld voor publieks‑tentoonstellingen, zoals in het Noordbrabants Museum.

Daarnaast worden objecten gedocumenteerd via foto’s en digitale scans, zodat bezoekers virtueel door oude attracties kunnen lopen en het park zijn erfgoed zowel fysiek als digitaal toegankelijk houdt.