Gert-Jan Timmermans verkoopt bedrijf na herseninfarct: 'Het voelt alsof ik mijn kindje weggeef'
In dit artikel:
Gert-Jan Timmermans, oprichter van Timmermans Infra uit Nuland, heeft zijn bedrijf recent verkocht aan het Belgische Infra Group. De overname — voor de Belgische partij hun grootste acquisitie tot nu toe — betekent voor Timmermans het loslaten van iets wat hij decennialang opbouwde: van een eenmanszaak in 1997 groeide het bedrijf uit tot zo’n zeventig vaste medewerkers en dagelijks circa 300 mensen op de projecten (inclusief onderaannemers).
De beslissing kwam niet plots uit commercieel oogpunt, maar als gevolg van gezondheidsproblemen. Op 18 december 2023 kreeg Timmermans een herseninfarct tijdens het werk; zijn evenwichtsorgaan raakte beschadigd en hij moest opnieuw leren lopen en fietsen. Tijdens de revalidatie bij De Tolbrug in Den Bosch drong het tot hem door hoe kwetsbaar hij was, al bleef hij vastberaden terugkeren naar de werkvloer — uiteindelijk te ambitieus volgens artsen. Timmermans stuurde zijn personeel zelfs een filmpje met de woorden: “Ik kom godverdomme terug!” en stond eind 2024 weer op de zaak, eerst met 50 uur per week en al snel weer 80+ uur. Artsen waarschuwden echter dat dat werktempo het risico op een nieuw infarct vergrootte.
Die medische realiteit, gecombineerd met advies van familie en medewerkers, maakte de keuze tot verkoop onvermijdelijk. Timmermans omschrijft het vertrek niet als een stap vooruit maar als noodzaak: minder werken en meer afstand nemen. De komende drie jaar blijft hij betrokken; de bedrijfsnaam en cultuur blijven bestaan en hij wil zijn informele rol behouden — “Ik ben hier gewoon Gert-Jan, geen meneer Timmermans” — maar op termijn zal hij moeten leren om beslissingen en financiële zeggenschap los te laten.
Emotioneel was het proces heftig. Het nieuws van de verkoop trof personeel en familie diep; Timmermans merkte dat hij sinds het infarct emotioneler is en gaf toe spijt te hebben van de tijd die werk hem kostte ten koste van zijn gezin, vooral sinds 2014. Voor hem is de grootste uitdaging nu niet de transactie zelf, maar het leven daarna: minder uren maken en ruimte vinden voor iets anders dan werk.
De transactie illustreert ook een bredere dynamiek in de infra-sector, waarin grotere spelers kleinere, lokaal gewortelde bedrijven overnemen — soms gedreven door marktkansen, soms door persoonlijke omstandigheden van eigenaren die de torch moeten doorgeven.