Hugo de Jonge geeft alvast het goede voorbeeld en heeft zijn 'droomhuisje' gevonden in Zeeuws-Vlaanderen
In dit artikel:
Hugo de Jonge heeft woensdag in een volle Nieuwe Kerk in Middelburg zijn rol als commissaris van de Koning in Zeeland verder vormgegeven en riep de provincie op opnieuw een "plek van aankomst" te worden. De oud-minister begon in september 2024 als waarnemer; begin juni werd hij door Provinciale Staten voorgedragen en een maand later beëdigd op Paleis Noordeinde. De installatie houdt hij bewust bescheiden: "we doen het gewoon Zeeuws en sober", gevolgd door een inhoudelijk programma met lokaal talent van de Zeeuwse muziekschool.
Centrale boodschap: meer mensen naar Zeeland trekken om het demografische knelpunt — sterke vergrijzing en ontgroening — te keren en zo voorzieningen en dorpsleven te behouden. De Jonge waarschuwt dat het verdwijnen van de laatste bakker, een dichtvallende school of een onhoudbaar ziekenhuis het karakter van Zeeland veel sterker verandert dan nieuwe bewoners ooit zouden doen. Zijn pleidooi is praktisch en toekomstgericht: benut Zeeland's ligging in de delta voor kansen in energie, defensie-industrie en landbouw, en voorkom dat jonge Zeeuwen wegtrekken om elders hun dromen na te jagen.
Als start van die aanpak bood hij namens de provincie in juli het toekomstperspectief "Zeeland 2050" aan Den Haag aan en vraagt hij nadrukkelijk investeringen in onderwijs en infrastructuur. Een betere bereikbaarheid en stevige rijkssteun zijn volgens hem essentieel en tijdsgebonden: er is geen tijd te verliezen, zeker met het oog op een nieuw kabinet. De Jonge stelt dat de landelijke politiek moet stoppen met het aanwakkeren van angst en juist een geloofwaardig toekomstverhaal moet vertellen, zodat vertrouwen in de politiek kan terugkeren.
Culturele trots is onderdeel van zijn aanpak: hij wil de Zeeuwse trots (hrôôs) benutten — van lokaal erfgoed tot muziekexport — en omlijst zijn verhaal met nummers van Bløf, uitgevoerd door muziekschooltalent. Dat symboliseert zowel verbinding met lokale cultuur als de ambitie om Zeeuwse successen nationaal en internationaal uit te dragen.
Privé bereidt De Jonge zich ook op Zeeland voor: hij heeft een huis gevonden in West-Zeeuws-Vlaanderen (gemeente Sluis) maar houdt de locatie geheim uit veiligheidsredenen — als voormalig coronaminister kreeg hij ernstige bedreigingen. Zijn gezin behoudt daarnaast een woning in Katendrecht vanwege werk en studie in Rotterdam en Utrecht. De commissaris zet in op samenwerking met Den Haag en op het herstellen van vertrouwen, met Zeeland als proeftuin voor landelijke oplossingen rond energieonafhankelijkheid en regionale leefbaarheid.