Jacques Bertens is een voorbeeld voor alle dorpsfotografen in spe

In dit artikel:

In Loon op Zand legt dorpsfotograaf Jacques Bertens het dagelijkse leven vast en bouwt zo een lokaal beeldarchief op: via zijn site Loonsfotowerk.nl staan inmiddels zo’n 25.000 foto’s. Hij stuurt alles door naar de heemkundekring, zodat historisch belangrijke beelden een structurele bewaarpplaats krijgen voor toekomstige generaties.

Het verhaal wordt gespiegeld aan dat van kunstenaar Legs Boelen, die ontdekte dat veel glasnegatieven van zijn grootvader, drukker-fotograaf Leo Sikkers (1880–1950), verloren waren gegaan; enkel rondslopende ansichtkaarten maakten later een publicatie en nieuw werk mogelijk. Dat illustreert hoe kwetsbaar visuele bronnen zijn als ze niet systematisch worden bewaard.

Tegelijkertijd is de fotografie vandaag explosief gegroeid: bijna iedereen fotografeert voortdurend met smartphones. Dat schept een nieuw probleem: toekomstige generaties hebben eerder een overvloed aan beelden dan een gebrek. Daardoor wordt selectie essentieel. Heemkundekringen en streekarchieven moeten die overvloed ordenen en beslissen wat blijvende waarde heeft — of proactief bewoners vragen om gericht lokaal materiaal te leveren in plaats van te wachten op individuele initiatiefnemers.

Kortom: foto’s houden dorpse geschiedenis zichtbaar, maar digitale massa vraagt om curatorische keuzes en samenwerking tussen enthousiaste amateurs zoals Bertens en professionele erfgoedinstellingen.