Jetten wordt vader: dit komt er kijken bij het vinden van een draagmoeder

In dit artikel:

In Nederland is het vinden van een draagmoeder ingewikkeld, omdat werving en commerciële bemiddeling verboden zijn. Wensouders mogen geen openbare oproep plaatsen en moeten daarom binnen hun eigen netwerk zoeken. Als dat niet lukt, rest vaak alleen een traject in het buitenland, hoewel draagmoederschap ook daar, onder meer in Duitsland, Italië en België, streng gereguleerd of verboden is.

Na het vinden van een draagmoeder volgt een langdurig juridisch proces. De biologische vader is niet automatisch de juridische vader en de draagmoeder is na de geboorte formeel de moeder. Is zij getrouwd, dan geldt haar echtgenoot automatisch als vader. Daardoor zijn voor bijvoorbeeld medische beslissingen en het aanvragen van een paspoort aanvankelijk haar toestemming en medewerking nodig. Pauline vertelt dat het bij haar anderhalf jaar duurde om alles te regelen.

Beide partijen kunnen zich bovendien terugtrekken, zelfs nadat afspraken zijn vastgelegd. De draagmoeder kan besluiten het kind zelf te houden, terwijl de wensouders het kind ook kunnen weigeren. Dat laatste is volgens Pauline in de praktijk zeldzaam. Een financiële vergoeding is verboden; alleen gemaakte kosten, zoals reiskosten, mogen worden vergoed.

Een eiceldonor vinden is eenvoudiger, omdat daarvoor wel oproepen en IVF-klinieken of eicelbanken kunnen worden gebruikt. Vooraf spreken partijen met een counselor en nemen zij ieder een eigen advocaat. Volgens Van Berkel ontbreekt passende, actuele wetgeving en toezicht grotendeels.