Kees en Suzan hebben al ruim 32 jaar een vakantiehuis in Oisterwijk, maar door 'verroompottisering' vrezen ze nu hoge kosten
In dit artikel:
Chaletpark De Lork bij Oisterwijk — vlak bij natuurgebied De Kampina — is verkocht, en dat zet de vaste chaleteigenaren ongerust. Het park met 91 recreatiewoningen werd op 1 augustus voor 2,25 miljoen euro overgedragen aan een nieuw opgerichte BV Chaletpark De Lork, die in de KvK zelfs met een tikfout staat ingeschreven. De BV lijkt te vallen onder dochtermaatschappijen van Bergervoet Holding, de familie achter TopParken; de dagelijkse leiding van De Lork is in handen gekomen van Patrick van den Hoek, die ook algemeen manager is bij TopParken. Van den Hoek ontkent een directe koppeling, maar bevestigt dat lopende gesprekken met bewoners gaande zijn en wijst op stijgende kosten die opbrengsten moeten dekken.
Veel chaleteigenaren, vaak 40-plus en soms al dertig jaar vaste gasten, voelen zich kwetsbaar omdat zij hun huisje bezitten maar de grond pachten. Onder de bestaande regels mogen zij 182 dagen per jaar verblijven en niet verhuren. Ze vrezen dat de nieuwe eigenaar de grond kan herstructureren, pacht kan verhogen of dat verkoop van kavels en nieuwbouw van luxe vakantiewoningen zal volgen — een proces dat critici wel “verroompottisering” noemen: het omvormen van eenvoudige parken tot commercieel aantrekkelijk aanbod voor investeerders.
Ter bescherming hebben bewoners een belangenvereniging opgericht; inmiddels hebben 84 van de 91 eigenaren zich aangesloten. De vereniging overhandigde een tienpuntenmanifest waarin behoud van rust, privacy, groen en ecologie centraal staan. Bestuurders van de groep benadrukken dat het samen optrekken bedoeld is om kennis te delen en te voorkomen dat individuele, vaak oudere eigenaren onder druk een ongunstig contract tekenen of gedwongen worden te verkopen. Sommigen kregen tijdens kennismakingsgesprekken te horen dat ze de grond eventueel kunnen kopen — een optie die voor veel ouderen door gebrek aan hypotheekruimte onhaalbaar lijkt.
Bewoners wijzen ook op eerdere conflicten bij parken die door dezelfde groep geëxploiteerd worden, waar onenigheid bestond over servicekosten, huurinkomsten en onderhoud. Concreet maken zij zich zorgen over het behoud van de karakteristieke laurierhagen en het rustige profiel van het park; Van den Hoek zegt het groen “waar mogelijk” te willen behouden, maar spreekt verder behoedzaam.
Kortom: verkoop en nieuwe exploitatievorm veroorzaken onzekerheid over kosten, eigendomsverhoudingen en toekomstbeeld van De Lork — voor veel mensen een gekoesterd tweede thuis.