Linda's zieke broer was dankzij tattoo bij haar toen ze trouwde

In dit artikel:

Linda vertelt over haar oudere broer Dirk, een creatieve en uitgesproken kapper die voor haar jarenlang als grote broer én vertrouwenspersoon fungeerde. Begin 2026 merkte hij dat er iets mis was: hij werd extreem moe, liep anders, raakte afwezig en kreeg moeite met praten. Eerst dacht hij zelf aan dementie, maar na een bezoek aan de spoed bleek uit een MRI al snel dat hij een hersentumor had.

Artsen konden niets meer voor hem doen. De prognose was kort en uiteindelijk leefde Dirk nog maar zes weken. In die laatste periode waren Linda en haar zus voortdurend bij hem, zodat hij niet alleen hoefde te zijn. Ze beschreven die tijd als zwaar, maar ook warm en liefdevol: er werd afscheid genomen, herinneringen gedeeld en hij kreeg veel steun van mensen om hem heen. Dirk bleef daarbij opvallend nuchter en positief over zijn lot.

Linda liet al kort na de diagnose een tattoo zetten met zijn naam en vingerafdruk, ontworpen door een bevriende tatoeëerder. Dirk was daar blij mee. Ook regelde hij direct een euthanasieverklaring, omdat hij niet wilde doormaken wat hun moeder had meegemaakt. De euthanasie stond gepland voor 27 februari, een dag na Linda’s huwelijk. Dirk vond het belangrijk dat die bruiloft gewoon doorging, en via de tattoo ervaart Linda hem nog altijd als aanwezig.