Mark hangt met carnaval de kiel van zijn overleden opa in de woonkamer

In dit artikel:

Mark Peters uit Boxtel bewaart de kiel van zijn opa als dierbaar erfstuk en brengt het kledingstuk elk jaar met carnaval als eerbetoon in huis. De band met zijn opa begon toen Mark als vierjarige voor het eerst met hem meeging naar de sjouw in Oeteldonk (’s‑Hertogenbosch). De opa nam de familie mee naar de intocht van de Prins en hield elk jaar een stop bij het perroncafé ’t Kikkertje, waar Mark als jongen samen met vrienden al vroeg een biertje dronk terwijl opa de rekening betaalde.

De opa, die 88 werd, beloofde vóór zijn dood dat de kiel naar Mark zou gaan; de carnavalspet ging naar Marks broer. Bij de uitvaart lag de kiel op de kist en werd het jubileumlied van Oeteldonk, "Ooit", gespeeld — een moment dat Mark sterk heeft geraakt. Sindsdien hangt hij de kiel, met de originele sjaal die zijn oma heeft gemaakt en vergezeld door een foto van zijn opa, alleen tijdens carnaval in de woonkamer: op carnavalszondag vóór vertrek naar Oeteldonk en weer weg op dinsdagavond als Knillis wordt begraven. (Knillis is het symbolische slotstuk van het Oeteldonkse carnaval.)

Hoewel Mark de kiel koestert, durft hij het kwetsbare, oude kledingstuk niet te dragen in de drukte van het feest uit angst voor beschadiging. In plaats daarvan houdt hij zijn eigen tradities: tijdens het feesten heft hij met zijn beste vriend even het glas naar zijn opa en maakt een foto. De kiel fungeert zo als tastbare verbinding met familiegeschiedenis en als continuïteit van de carnavalstradities die zijn opa hem heeft doorgegeven.