Van kwispelend welkom tot boze reacties: mee met hondencontroleur Frans

In dit artikel:

Frans (66) werkt sinds drie jaar als hondenbelastingcontroleur voor het bedrijf Legitien en loopt deze donderdagochtend door de Helmondse wijk Dierdonk. De gepensioneerde financiële controller wilde na zijn pensioen blijven werken en doet nu ongeveer 15 uur per week controles: van deur tot deur vraagt hij op vriendelijke wijze of bewoners een hond hebben — “Het gaat om welke toon je aanslaat,” zegt hij — en noteert bevindingen in een app.

Hij doorzoekt huizen niet; hij vertrouwt op eerlijkheid maar let op aanwijzingen zoals geblaf, riemen of andere zichtbare signalen. Bij vermoedens stuurt hij een brief met het verzoek de hond aan te geven; bij weigering volgt mogelijk een nacontrole. Soms troeft hij bewoners af die denken geen belasting te hoeven betalen (bijvoorbeeld omdat de hond binnenblijft of uit protest tegen gemeentebestedingen), en meldt hij adressen waar nog hondenbelasting wordt betaald terwijl het dier al is overleden. Frans raadt die eigenaren aan hun hond af te melden — dat kan een besparing van ongeveer 75 euro per jaar opleveren.

De reacties variëren: meestal zijn mensen vriendelijk en voeren ze korte gesprekken, maar hij krijgt ook wel boosheid en beledigingen (soms het woord “NSB’er”), vooral in duurdere wijken. Hij hoort ook geregeld de wens voor een kattenbelasting, zoals inwoner Mieke van Grunsven opmerkt. De controles komen in een bredere context: steeds minder gemeenten innen nog hondenbelasting, waardoor taken als die van Frans door commerciële partijen worden uitgevoerd.