Een jaar voorbereiding om de 500 kilometer van de Roparun te rennen

In dit artikel:

Twee weken voor vertrek kreeg SV Sprundel een flinke tegenslag: de buschauffeur zegde af en ook de bus voor spullen en medewerkers viel weg. Teammanager Dirk Buijs schakelde snel; een lokaal transportbedrijf leende een truck met trailer, waarna vrijwilligers en sponsoren in twee dagen tijd de aanhanger ombouwden tot mobiele basis voor de Roparun.

Het team van dertig mensen is drie dagen onderweg voor de 500 kilometer lange tocht van Frankrijk naar Nederland. De trailer is ingericht op verzorging en slaap: een plek met foto’s van dierbaren, eten, twee massagetafels met twee fysiotherapeuten en stapelbedden voor veertien personen. Die voorzieningen zijn cruciaal voor het herstel tijdens de etappes; in een bus zouden deelnemers veel minder comfort hebben.

Naast SV Sprundel belicht het artikel ook team De Moerdijkrunners. Jolanda en haar man Bert, al veertien jaar vaste deelnemers, richten hun huis en leven op de Roparun in. Bert fungeert als materiaalman en neemt onder meer aggregaat voor koffie, koelkast, partytenten, massagetafels en reservepapieren van de route mee — de GPS kan immers uitvallen. Het doel van hun inzameling verschilt nadrukkelijk van onderzoekersfondsen: zij zamelen geld in voor directe ondersteuning en comfort van mensen in de laatste fase van hun leven.

Emotie en saamhorigheid overheersen bij de finish op de Coolsingel in Rotterdam. Voor de vrijwilligers is het geen wedstrijd, maar een gezamenlijke missie: zorgen dat mensen met kanker zoveel mogelijk levenskwaliteit ervaren in hun laatste periode.