Met gebroken enkel op scootmobiel: Harry's 50 jaar Breda Jazz

In dit artikel:

Pianist Kanters kijkt terug op halve eeuw verbondenheid met het Breda Jazz Festival, waar hij al als zestienjarige vier dagen lang met een straatorkest door de binnenstad trok. Wat ooit klein en lokaal begon, groeide uit tot een internationaal meerdaags evenement met meer dan twintig podia en honderden optredens; volgens hem is het theater rond het festival veel professioneler geworden en biedt het een breed palet aan stijlen.

Een opvallend kenmerk van het festival zijn de 'surprise bands': internationale musici die ter plekke worden samengebracht en vaak voor het eerst samen spelen. Die ad-hoc samenwerkingen leiden volgens Kanters snel tot kameraadschap op het podium en daarna tot nieuwe ontmoetingen op andere podia wereldwijd. Zelf trad hij in de loop der jaren overal ter wereld op — van Europa tot Japan en Australië — maar Breda blijft bijzonder: het publiek is hem vertrouwd en mensen spreken hem op straat aan.

Kanters deelt ook anekdotes die zijn toewijding illustreren. Nadat hij zijn enkel brak, weigerde hij zijn optreden te laten schieten; hij verplaatste zich tussen podia met een scootmobiel en paste zijn pianospel aan door de pedalen met zijn linkervoet te bedienen. Ook persoonlijk heeft hij een ontwikkeling doorgemaakt: waar zenuwen vroeger de boventoon voerden, staat hij nu met meer zekerheid en beleeft hij de muziek intenser.

Aanstaande zondag viert hij zijn jubileum tijdens het festival met drie sets en internationale collega’s. Hij hoopt nog lang door te kunnen blijven spelen en koestert de droom ooit met zijn kleinzoon Jip, die al op jonge leeftijd instrumenten bespeelt, samen op het podium van het Breda Jazz Festival te staan. Volgens Kanters blijft jazz leven doordat telkens nieuwe generaties de muziek herontdekken.