Nog één kopje koffie, dan het ijsbad in: Femke trotseert 0,8 graden

In dit artikel:

Femke de Jong, verslaggever bij Omroep Brabant uit Eindhoven, zwemt al bijna tien jaar het hele jaar door in het zwembad achter haar huis — ook bij winterse temperaturen. Op de dag van het interview was het water 0,8 graden. Ze begon met ijsbaden onder begeleiding van Jerome Wehrens, een leerling van Wim Hof, en bouwde dat uit tot een wekelijkse gewoonte gecombineerd met dagelijkse koude douches.

Femke heeft multiple sclerose (MS) en zegt dat haar immuunsysteem er baat bij lijkt te hebben: ze is volgens zichzelf al jaren niet ziek geweest en heeft geen griep of corona gehad. Ze erkent dat ze ook medicijnen gebruikt, maar vond inspiratie in verhalen over MS-patiënten die baat zouden hebben bij koud water: "Baadt het niet, dan schaadt het niet." Voor haar is de praktijk zowel fysieke als mentale training: de eerste minuut in het ijswater is het lastigst, daarna wordt het draaglijker.

Haar routine bevat een duidelijke voorbereiding: veel koffie, blotevoets naar het zwembad lopen als de slippers in sneeuw wegzakken, en een speciale ademhalingstechniek om rustig te blijven en het bibberen te beperken. Een duik duurt meestal rond de vijf minuten; ze stopt zodra ze vingers en tenen niet meer goed voelt. Na afloop vermijdt ze hete douches, omdat die het lichaam zouden beroven van het vermogen om zichzelf weer op te warmen — volgens haar duurt het anders uren voordat ze echt warm wordt. Ook merkt ze tijdelijke beperkingen zoals verminderde fijne motoriek.

Kort gezegd gebruikt Femke koude-exposure als een bewuste, gecontroleerde therapie voor conditie en welzijn, met duidelijke spelregels en persoonlijke grenzen. Wie dit wil proberen, moet geleidelijk opbouwen, letten op ademhaling en nazorg, en zich realiseren dat de wetenschappelijke onderbouwing van zulke methodes nog onderwerp van discussie is; resultaten kunnen per persoon verschillen.