Omroep Brabant is al 50 jaar 'het gevoel van hier' en dat moet blijven

In dit artikel:

Omroep Brabant begon op 1 september 1976 als experiment. Omroepster Els van Essen sprak vanuit Eindhoven de eerste woorden uit voor een publiek in Eindhoven, Helmond en de Kempen, samen goed voor ongeveer 600.000 inwoners. Anders dan landelijke omroepen wilde de zender nieuws vanuit Brabant zelf brengen.

Het voortbestaan was aanvankelijk onzeker. In 1979 dreigde de financiering te stoppen, waarna luisteraars massaal actievoerden met de slogan ‘Houdt Omroep Brabant in de lucht’. Uiteindelijk werden 165.000 handtekeningen aangeboden in Den Haag. Die sterke band met het publiek is volgens directeur Hanneke Koppers nog altijd een belangrijk kenmerk van de omroep.

Omroep Brabant verwierf zijn reputatie vooral met snelle, lokale verslaggeving bij ingrijpende gebeurtenissen. Tijdens de Hercules-ramp op Vliegbasis Eindhoven in 1996, waarbij 34 mensen omkwamen, waren verslaggevers aanwezig bij de brandweer, het ziekenhuis en het perscentrum. Ook bij de Graafsewijkrellen in Den Bosch in 2000 bracht de omroep het nieuws van dichtbij. Naast journalistiek organiseert de omroep evenementen en acties die aansluiten bij de Brabantse identiteit, zoals 3 Uurkes Vurraf, de Dag van de Zachte G en het uitdelen van worstenbroodjes.

Die nabijheid heeft ook een keerzijde. Dezelfde verslaggever kan als held worden gezien wanneer hij met boeren of PSV-supporters meegaat, maar als boeman wanneer de omroep kritisch bericht over stikstof of de voetbalclub. Hoofdredacteur Renzo Veenstra benadrukt daarom dat Omroep Brabant geen organisatie is die alleen wil verbinden: journalistiek nieuws blijft de eerste prioriteit.

De omroep experimenteerde door de jaren heen met nieuwe vormen, zoals een nieuwsapp in 2011 en later sociale media, waarmee video’s ook buiten Brabant worden gedeeld. Na vijftig jaar ligt de grootste uitdaging in een versnipperd medialandschap: het publiek moet de verhalen blijven vinden. Volgens Koppers moet de omroep vernieuwen zonder zijn authenticiteit te verliezen. De vorm verandert, maar het lokale ‘gevoel van hier’ en de Brabantse verbondenheid moeten behouden blijven.