Oorlogsfilms van Joodse danseres Roosje Glaser naar BHIC in Den Bosch

In dit artikel:

Twee zeldzame thuisfilms van danseres en Holocaustoverlevende Roosje Glaser (1914–2000) zijn recent door het BHIC in Den Bosch opgeslagen en worden nu voor het eerst volledig online beschikbaar gesteld. De beelden, aangeleverd door haar neef Paul Glaser van de Roosje Glaser Foundation en Nationaal Monument Kamp Vught, geven een intiem inkijkje in haar leven vóór en na de oorlog.

Een film toont de illegale dansschool die Glaser op zolder hield nadat ze haar vier officiële scholen moest sluiten; de andere registreert een uitstapje met leerlingen naar de Loonse en Drunense Duinen, een alternatief voor een slotbal omdat zij als Jodin geen zaal meer kon huren. De films en haar dagboeken waren door Glaser vóór haar oproep naar Kamp Westerbork begraven in de tuin van haar huis en na haar terugkeer in 1947 weer opgegraven — een handelen dat haar vastberadenheid om herinnering te bewaren illustreert, aldus haar neef.

Voor het BHIC hebben de opnamen grote historische waarde: ze bieden een zeldzaam, persoonlijk perspectief op zowel Glasers passie voor dans als op de omstandigheden van Joods leven tijdens de oorlog. Roosje Glaser had meerdere deportaties achter de rug (Westerbork, Vught, Auschwitz) en overleefde onder meer door danslessen te geven aan SS’ers; kort voor het einde van de oorlog werd ze via het Zweedse Rode Kruis gered en bouwde later een nieuw leven op in Zweden. De volledige films vormen nu een toegankelijk en betekenisvol getuigenis van haar verhaal.