Peelé liet op zijn 13e het getal 13 tatoeëren: 'Voor mijn moeder'

In dit artikel:

Peelé de Jongh (20) uit Eindhoven draagt sinds zijn dertiende een tattoo met het cijfer 13 op zijn pols. Voor hem is dat getal geen ongeluksteken, maar een anker: een persoonlijke herinnering en een aansporing om door te gaan. Zijn jeugd werd verstoord doordat zijn moeder verslaafd was aan drugs; al op jonge leeftijd merkte hij dat hij vaak voor zijn broertjes moest zorgen. Rond zijn achtste is hij uit huis geplaatst, eerst naar een internaat en later naar het pleeggezin waar hij nog altijd woont en zich thuis voelt. Zijn broertjes belandden in andere gezinnen.

Zijn moeder overleed toen Peelé dertien was; hoewel officieel nooit volledig vastgesteld, wijst hij erop dat drugs een rol moeten hebben gespeeld. De keuze voor het cijfer 13 heeft daarom een duidelijke link met haar: zij werd op 13 mei geboren en stierf op 13 april, en hij ontdekte later nog meer toevalligheden rond dat nummer, zoals de cijfers van het huisnummer van zijn ouderlijk huis die samen 13 vormen. Met toestemming van zijn voogd liet hij op die leeftijd de tattoo zetten (in Nederland mag dat onder toezicht en met instemming van een ouder/voogd).

De tattoo is voor Peelé zowel eerbetoon als waarschuwing: het herinnert hem aan wat hij heeft meegemaakt en aan hoe hij níet wil eindigen. Hij gebruikt het getal ook als talisman en keuzeregel — bijvoorbeeld hopen dat de dertiende poging bij examens succes brengt — en merkt af en toe klein geluk, zoals een bescheiden prijs met een staatslot met 13. Op zijn arm staat ook de tekst "My story isn’t over yet", een kernachtige samenvatting van zijn kijk op het leven en zijn veerkracht.