Piet hield van carnaval en muziek: Wendy koestert elke dag zijn trombone

In dit artikel:

Wendy herdenkt haar vader Piet, die op 26 januari 2024 overleed. Hoewel hij in Maastricht werd geboren, groeide hij uit tot een echte Bosschenaar en Oetel. Hij hield van de historische binnenstad, bezocht graag de Sint-Jan en richtte carnavalsvereniging Maystro’s op. Zelfs toen hij ziek was, beklom hij met zijn rollator en carnavalsvrienden de kerk.

Piet was ook muzikaal; zijn trombone heeft een vaste plek in Wendy’s huis. Het instrument helpt haar om zich met hem verbonden te voelen. Zijn geboorte was bijzonder: vlak voor de bevrijding tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg zijn moeder onderweg naar Maastricht weeën. Ze beviel in het klooster van de Zusters Onder de Bogen, geholpen door non Marie. Naar haar werd Piet, voluit Petrus Cornelis Marie, vernoemd. Wendy ontdekte na zijn overlijden meer over deze geschiedenis, wat haar hielp in haar rouwproces.

Piet kreeg in 2009 darmkanker en herstelde daarvan, maar werd vanaf 2017 opnieuw ernstig ziek. Door littekenweefsel moest een deel van zijn darm worden verwijderd en later bleken zijn nieren slecht te functioneren. Volgens Wendy stond hij ondanks die problemen altijd voor anderen klaar. Hij was zorgzaam, geduldig en zonder oordeel en deed alles voor zijn vrouw, dochters en kleinkinderen. Ook bij de zang- en dansoptredens van zijn kinderen en kleinkinderen zat hij steevast vooraan.

Wendy mist vooral hun hechte band, hun gesprekken en zijn gevoel van veiligheid. Het verlies voelt voor haar als een gat in haar hart. Ze steekt kaarsjes voor hem aan, gaat op zijn verjaardag uit eten en laat op Vaderdag en zijn sterfdag ballonnen op. Zo probeert ze de herinnering aan haar vader levend te houden.