Roos bestrijdt gevreesde Japanse duizendknoop door die gewoon op te eten

In dit artikel:

Wildplukster Roos Konings uit Breda bestrijdt de beruchte Japanse duizendknoop op een onverwachte manier: ze eet hem. Terwijl de plant bij veel mensen angst of frustratie oproept omdat hij door tuinen, bermen, funderingen en asfalt groeit, verzamelt Roos juist de jonge, frisse scheuten om er siroop, jam, compote en vulling voor flapjes van te maken. Ze let erop alleen de jongste stengels te snijden — oudere worden te vezelig — en benadrukt dat je heel nauwkeurig moet werken zodat er geen stukjes op de grond blijven liggen, want die kunnen nieuwe planten voortbrengen.

De Japanse duizendknoop kwam in de 19e eeuw als sierplant naar Europa en is sindsdien een van de meest problematische invasieve exoten geworden. Gemeenten, spoorbeheerders en huiseigenaren kampen jaarlijks met hoge bestrijdingskosten en waardeverlies van woningen, omdat de plant via wortels en kleine stengelfragmenten snel nieuwe wortels maakt en schade veroorzaakt aan bestrating en funderingen. Roos erkent die ernst, maar ziet ook een kans: door oogsten raakt de plant verzwakt en vergroten mensen hun herkenning en betrokkenheid.

Haar bereidingswijze is simpel: de stengels in stukjes, kort koken met veel suiker en pureren — de smaak doet haar denken aan rabarber. Ze verwacht niet dat eten van duizendknoop het probleem volledig zal oplossen, maar denkt dat frequenter afsnijden helpt om populaties terug te dringen. In Japan wordt de plant zelfs als groente verkocht, wat volgens haar aantoont dat er een markt mogelijk is. Haar motto: If you can’t beat it, eat it.