Tilburg zoekt de allerlangzaamste fietser: 'Normaal fiets ik heel hard'

In dit artikel:

Het evenement was een voorronde voor het NK slowbiking, waarvan de finale later dit jaar in Utrecht plaatsvindt. Door voorspelde regen bleef de opkomst beperkt, maar de aanwezige fietsers waren enthousiast en leergierig. Organisator Hans van Ijkk benadrukte dat slowbiking onderdeel is van de bredere slow-beweging: het draait om langzaam fietsen, concentratie en genieten in plaats van snelheid.

Hoewel het er simpel uitziet, vergde de discipline flink wat oefening: stil balanceren terwijl je bijna stilstaat vraagt om beheerst stuurwerk, gevoel en geduld. Van Ijkk omschreef het als een balansact die vooral tussen de oren zit. Met een knipoog stelde hij dat hij hoopt dat slowbiking ooit — misschien in 2078 — Olympisch wordt.

Deelnemers kregen snel te merken hoe lastig het is. Danine zei dat het moeilijker was dan verwacht; haar poging om met het voorwiel te bewegen maakte haar juist sneller. De opvallendste deelnemer was de 11‑jarige Nick Leijten, die met 34 seconden de langzaamste tijd noteerde maar nog net niet genoeg: voor een NK-ticket is een rit van meer dan 40 seconden vereist. Zijn zus Sophie probeerde langzamer te zijn dan Nick, maar ook zij worstelde met de techniek. Oudere deelnemers, zoals Cas, kozen voor een eenvoudige tactiek: remmen op het juiste moment om zo langzaam mogelijk binnen te komen.

Kortom: slowbiking vraagt balans, veel oefenen en slimme stuur- en remtechniek; de voorronde liet jong en oud proeven van die uitdaging.