Tilburgse ex-wethouder uitgeput door stalker (60): justitie eist tbs met dwangverpleging
In dit artikel:
Een 60‑jarige vrouw uit Tilburg, aangeduid als Cora W., wordt door justitie beschuldigd van jarenlange belaging van de voormalige D66‑wethouder Marcelle Hendrickx. Volgens het Openbaar Ministerie bleef W. ondanks eerdere veroordelingen voor smaad, laster en belediging herhaaldelijk online en per post valse aantijgingen verspreiden. Na een veroordeling op 17 mei 2023 zou zij diezelfde avond opnieuw beschuldigingen van corruptie en fraude over Hendrickx hebben geplaatst, zonder bewijs te leveren.
De lastercampagne ging verder dan de politica zelf: ook haar familie, vrienden, collega’s en organisaties waar zij mee samenwerkte kregen te maken met brieven, mails en berichten, en zelfs werkgevers van kennissen werden aangesproken. Hendrickx verklaarde in de rechtszaal dat deze aanhoudende aanvallen haar en haar gezin uitgeput hebben en mede van invloed waren op haar besluit terug te treden. Ze riep de rechtbank op de gedragingen te beëindigen, ook uit zorg voor de democratie en het openbaar bestuur.
Eerdere strafrechtelijke en maatschappelijke maatregelen — taakstraffen, cel- en voorwaardelijke straffen, en ambulante behandeling — hebben volgens officieren geen effect gehad. Deskundigen concluderen na onderzoek dat W. lijdt aan een waanstoornis; de psycholoog voegde daar een narcistische persoonlijkheidskenmerk aan toe en meende dat ze niet volledig ontoerekeningsvatbaar is, terwijl de psychiater juist stelde dat haar stoornis haar handelen onttrekt aan strafrechtelijke verantwoordelijkheid. Behandelen van een waanstoornis is langdurig en vaak moeizaam; W. weigert medicatie omdat ze slechte ervaringen bij haar zus heeft gezien.
Het OM eist daarom een gemaximeerde tbs met dwangverpleging: maximaal vier jaar verblijf in een tbs‑kliniek met de mogelijkheid tot gedwongen medicatie en behandeling, omdat alleen gedwongen opname in die setting volgens hen herhaling kan voorkomen. De verdediging vraagt in plaats daarvan om een zorgmachtiging voor opname in een reguliere GGZ‑instelling; advocaat Pim Susijn voert aan dat er geen sprake is geweest van direct gericht contact of geweld richting het slachtoffer, en dat tbs daarom te ver zou gaan. De officier stelt daartegenover dat opname onder een zorgmachtiging gemiddeld enkele weken duurt en onvoldoende is voor langdurige behandeling en recidivepreventie.
De rechtbank in Breda doet uitspraak op 2 september. Juristen en behandelaren wijzen erop dat tbs voor niet‑gewelddadige stalking wel voorkomt en dat een gemaximeerde tbs van vier jaar in de praktijk vaak te kort is om dossiers af te ronden. Er speelt daarnaast een bredere discussie over hoe deze groep daders sneller, prioriteit te geven en of de regeling voor gemaximeerde tbs moet worden herzien; behandelcapaciteit is echter beperkt (er zou een wachtlijst van ongeveer 140 personen zijn).