Van hockeyen om goud naar werken én mantelzorg voor Lode (12): 'Je hebt er als ouder echt een baan bij'

In dit artikel:

Ongeveer 2 miljoen Nederlanders combineren betaald werk met de zorg voor een naaste. De Sociaal-Economische Raad (SER) waarschuwt in een recent rapport voor het risico op overbelasting onder deze mantelzorgers en roept beleidsmakers en werkgevers op tot meer flexibiliteit en maatwerk in arbeidsvoorwaarden.

Een concreet voorbeeld komt van de Bossche oud-tophockeyster Minke Booij. Zij zorgt voor haar zoon Lode, die twaalf jaar geleden werd geboren met een zeldzame aandoening door een defect in het KCNQ2-gen. Daardoor heeft Lode een ernstige verstandelijke beperking en een ontwikkelingsleeftijd rond één jaar; hij is niet zindelijk, heeft veel toezicht nodig en kan zichzelf fysiek in gevaar brengen door bijvoorbeeld met glas of water te spelen. Booij zegt dat aan de zorg ook praktische beperkingen voor het werk kleven: “Maatwerk van je baas kan je als mantelzorger echt helpen.”

Booij bleef werken door afspraken met werkgevers te maken en haar werkzaamheden anders in te richten; momenteel is ze directeur van Topsport Team Eifel en geeft presentaties. Ze benadrukt het belang van duidelijke grenzen en wederzijds begrip: bepaalde avonduren zijn voor zorg thuis gereserveerd, terwijl ze later op de avond wel werk kan afronden.

Mantelzorgconsulent Mieke van Bussel van Farent in Den Bosch signaleert dat veel mensen verdwalen in de wirwar van regelingen en instanties. Zij vindt dat werkgevers zich bewuster moeten opstellen en flexibel moeten omgaan met werknemers die mantelzorgtaken hebben. De SER-adviezen richten zich precies daarop: flexibelere werktijden en maatwerkoplossingen om overbelasting te voorkomen en mantelzorgers in staat te stellen betaald werk te behouden.

Kortom: zowel beleidsadvies als praktische voorbeelden wijzen op één kernidee—meer begrip en flexibiliteit van werkgevers kunnen het verschil maken tussen werkbehoud en overbelasting voor mantelzorgers.