Geen dialectborden in Waalwijk: 'Doodzonde', zegt man achter ludieke stunt

In dit artikel:

Het college van burgemeester en wethouders in Waalwijk heeft het voorstel van de lokale VVD om plaatsnaamborden ook in het Brabants dialect te voeren afgewezen. Het idee ontstond na een ludieke actie van journalistiek platform Woeste Grond in januari, waarbij in tien Brabantse plaatsen tijdelijk oude dialectvormen verschenen (bijvoorbeeld ‘Wolluk’ voor Waalwijk en ‘Valkeswird’ voor Valkenswaard). Alleen de gemeente Altena gebruikt al dialectborden.

Het gemeentebestuur noemt het dialect geen wettelijk erkende taal zoals Fries, Nedersaksisch of Limburgs, waardoor landelijke afspraken en erkenning ontbreken. Daarnaast weegt de kostenraming — grofweg tussen 60.000 en 140.000 euro — zwaar mee en het college twijfelt of nieuwe borden daadwerkelijk bijdragen aan het behoud van het Brabants; andere vormen van promotie zouden effectiever zijn.

Rens van de Plas van Woeste Grond noemt de afwijzing “doodzonde” en verdedigt borden en stickers als directe, zichtbare manieren om mensen met het dialect in aanraking te brengen. Hij ontvangt berichten van inwoners die ook een dialectsticker willen; sommige stickers hangen nog in gemeenten als Hilvarenbeek, al geeft hij aan dat ze later verwijderd kunnen worden. De discussie leeft ook elders: de SP in Meierijstad bracht het onderwerp al op de politieke agenda. De zaak toont het spanningsveld tussen symbolische herkenbaarheid en praktische haalbaarheid bij cultureel erfgoedbeleid.