Waarom een tweede zorgbuurthuis na het succes van 't Hageltje nog niet van de grond komt

In dit artikel:

De gemeente Oss is zo tevreden over zorgbuurthuis ’t Hageltje dat zij uiteindelijk vijf van zulke locaties wil realiseren. Een tweede zorgbuurthuis komt voorlopig echter niet van de grond. De financiering is het belangrijkste obstakel: nu betaalt de gemeente alle kosten via subsidie, maar bij meerdere locaties is dat niet houdbaar. ’t Hageltje wil daarom dat ook zorgverzekeraars en het zorgkantoor bijdragen.

Het zorgbuurthuis past niet binnen één bestaande financieringsregeling. De Wmo valt onder de gemeente, de Zorgverzekeringswet onder de zorgverzekeraar en de Wet langdurige zorg (Wlz) onder het zorgkantoor. In ’t Hageltje wonen vijftien mensen van boven de zestig met uiteenlopende zorgvragen. Zij krijgen professionele ondersteuning, maar helpen elkaar ook, waardoor bewoners langer zelfstandig kunnen blijven wonen.

Zorgorganisatie Interzorg berekende dat deze aanpak goedkoper kan zijn dan reguliere zorg. Voor de bewoners zou via de Wlz naar schatting 235.000 euro nodig zijn, tegenover 77.000 euro in ’t Hageltje. Bij vergelijkbare ondersteuning vanuit de Wmo gaat het om ongeveer 241.000 euro, terwijl de kosten in het zorgbuurthuis rond 185.000 euro liggen. Onder meer huishoudelijke hulp is goedkoper doordat één medewerker meerdere taken voor alle appartementen combineert. De jaarlijkse subsidie wordt bovendien niet volledig gebruikt: in 2025 bleef van 312.533 euro ruim 30.000 euro over.

Een belangrijk onderdeel van ’t Hageltje is de gemeenschapsvorming. Bewoners met lichte zorgvragen helpen mensen die meer ondersteuning nodig hebben en gezamenlijke activiteiten moeten eenzaamheid tegengaan. Een communitymanager organiseert vrijwilligerswerk, begeleidt de groep en onderhoudt contacten met welzijnsorganisatie Ons Welzijn. De totale kosten voor preventie en communitybuilding bedragen ongeveer 93.000 euro. Voor zulke activiteiten bestaat echter geen wettelijke financieringsregeling, waardoor zorgverzekeraars en zorgkantoren niet zomaar kunnen meebetalen.

Stichting Zorgbuurthuis ’t Hageltje bespreekt daarom met het ministerie en de landelijke politiek hoe gemeenten, verzekeraars en zorgkantoren de kosten gezamenlijk kunnen dragen. Volgens Interzorg tonen zorgkantoren inmiddels meer belangstelling voor collectieve zorg en kleinschalige woonvormen. Sinds kort mogen zij bovendien rechtstreeks geld aan gemeenten verstrekken. Een akkoord is er nog niet, maar Oss verwacht mogelijk steun van het VGZ-zorgkantoor. Voor 2027 is voorlopig 344.000 euro gemeentelijke subsidie toegekend, die lager kan uitvallen als het zorgkantoor bijdraagt.

Interzorg wil pas over een tweede locatie nadenken wanneer de financiering is geregeld en een geschikte wijk voldoende samenhang heeft. De organisatie ziet wel toekomst in zorg die vanuit de wijk wordt georganiseerd.