Waarom Oss nu al jaren moet wachten voordat rotte kies aan Spoorlaan vette entree wordt
In dit artikel:
Op de plek bij het station in Oss waar vroeger Thermen Lucaya en feestzaal ’t Oude Theater stonden, ligt al jaren een verwaarloosd bouwblok stil. Anderhalf jaar nadat Hendriks Bouw en Ontwikkeling zijn bouwplannen voor deze locatie in augustus 2024 op pauze zette, lijkt de ontwikkeling nu voorzichtig weer op te starten, maar de voortgang blijft onzeker. De gemeente Oss en Hendriks lijken vooral op elkaar te wachten: de gemeente wil een markant gebouw dat zowel extra woningen biedt als een aantrekkelijke entree naar de binnenstad creëert; Hendriks houdt aan dat een haalbaar, concreet plan nodig is dat ook economische rendabiliteit en draagvlak heeft.
Wethouder Sidney van den Bergh (CDA) benadrukt de meerwaarde van bebouwing vlakbij het station: het levert woningen op in een stad die tot 2040 ruim 10.000 extra huizen wil toevoegen (waarvan zo’n 8.000 langs het spoor) en kan de verbinding tussen station en centrum visueel en functioneel verbeteren. Hij spreekt van de kans om “iets gaafs neer te zetten” en wijst op succesvolle stedelijke projecten elders in Oss als precedent. Tegelijk constateert hij dat er nog geen definitief voorstel door Hendriks is ingediend, waardoor de gemeenteraad niets kon beoordelen of goedkeuren.
Hendriks’ ontwikkelmanager Marc Rijs rekent het de stad deels aan dat er aanvankelijk onvoldoende urgentie en politiek vertrouwen was om een plan door te zetten. In eerdere fases organiseerde het bouwbedrijf overleg met belanghebbenden en een brede Meedenkdag, waarop schetsen van Buro Kade zijn voorgelegd. Een variant met vier appartementencomplexen in carré (destijds ‘Kloostertuin’ genoemd) kwam als redelijk passende optie uit de participatie, maar bleef op weerstand stuiten. Omwonenden protesteerden vooral tegen het volume en de schaalvergroting ten opzichte van het beschermde stadsgezicht in de buurt; ook een eerdere eerste opzet met een woontoren van 13 verdiepingen leidde tot grote bezwaren.
Een andere knelpunt is dat de gemeentelijke kaders – eisen rond parkeergelegenheid, waterberging, kwaliteitsgroen, geluidsbelasting en mix van betaalbare woningen – de financiële haalbaarheid van een plan beïnvloeden. Van den Bergh wijst erop dat de gemeente wel bereid is om uitzonderingen te overwegen als een plan daartegenwaardig is en de kwaliteit groot: als voorbeeld noemt hij de aanpassing die de raad toestond voor de herontwikkeling van het oude KPN-gebouw, nadat bleek dat minder parkeerplaatsen het plan haalbaar zou maken.
Na een periode van stilte is er twee weken geleden voor het eerst sinds augustus 2024 weer contact geweest: Rijs had een verkennend gesprek met de Osse stedenbouwkundige Martin Hagreis om te bekijken hoe het dossier weer op gang kan komen. Rijs zegt positief te blijven over de toekomstige invulling; de wethouder reageert afwachtend en verwacht dat Hendriks met een nieuw en concreet scenario zal komen. Tot die tijd ligt het traject echter grotendeels stil: de gemeente heeft op dit moment geen ambtenaar actief op de zaak gezet en kan ontwikkelaar niet dwingen te beginnen.
De zichtbare tegenstrijdigheid tussen de gewenste stadsentree en de huidige verloedering is groot: wie het station verlaat ziet nu vervallen panden zoals D’n Toei en het vervallen saunacomplex, terwijl nabijgelegen locaties zoals het oude Hotel Wilhelmina en panden van Bergoss gerenoveerd zijn en het Berghkwartier een aansprekende nieuwbouwwijk werd. Het project bij het station levert zwar een relatief kleine bijdrage aan de woningopgave, maar geldt als symbolische en ruimtelijke sleutelplek voor de entree van de binnenstad. Of en wanneer de ‘rotte kies’ bij het station wordt verwijderd, hangt af van een nieuw, gedragen plan van Hendriks en de bereidheid van de gemeente om eventueel concessies binnen haar kaders te maken.