Yuri (23) verloor zijn moeder en bonusvader: 'Humor hield ons overeind'

In dit artikel:

Yuri Visser (23) uit Sint‑Michielsgestel verloor binnen enkele maanden tijd eerst zijn bonusvader Arno en daarna zijn moeder Patricia aan kanker. Het ziekteproces begon in 2021: Arno kreeg te horen dat uitgezaaide darmkanker ongeneeslijk was, en kort daarna blijkte de borstkanker van Patricia, veertien jaar na haar eerste ziekte, ook uitgezaaid te zijn. Het paar doorliep de behandelingen samen; ziekenhuisbezoeken en chemo’s waren routine, en de familie hield zich staande met zwarte humor. Zoals Yuri zegt: “Humor was onze manier om overeind te blijven.”

In de zomer van 2024 koos Arno vanwege gebrek aan levenskwaliteit voor euthanasie. Enkele maanden later verslechterde Patricia snel; ze werd in een hospice opgenomen en overleed in november 2024. Yuri was toen 22 jaar. Het intense rouwproces kwam niet meteen volledig binnen; pas in alledaagse momenten — bijvoorbeeld toen hij voor het eerst alleen een gehaktbal maakte en begon te huilen — drong het gemis echt door. Aanvankelijke steun van vrienden en familie nam geleidelijk af, waardoor Yuri ervoer hoe lastig rouw kan zijn wanneer je jong bent en je omgeving door wil met het leven.

Die ervaring vormde de aanleiding voor zijn nieuwe doel: na afronding van de opleiding maatschappelijke zorg wil hij anderen begeleiden als ervaringsdeskundige in rouwverwerking. Eerst wil hij vrijwillig starten, door te luisteren en zijn verhaal te delen; als het effect zichtbaar is, sluit hij niet uit er professioneel mee verder te gaan. Een oproep op sociale media werd veel gedeeld en leverde veel reacties op, wat volgens Yuri laat zien dat zijn verhaal herkenning oproept. Helpen anderen geeft hem ook persoonlijk betekenis: het verlies niet ongedaan maken, maar er iets positiefs uit voortbrengen.